فقط من

فقط من

یاد روز ها میکروبلاگی به خیر

  • ۰۰:۲۷

بعد از5 سال دوری حالا یک دفعه بلند شده ام و می گویم می خواهم ادامه تحصیل بدهم ، اولش همه به شوخی می گرفتند و می گفتند : جوی هست که از یک طرف امده و تا ساعتی دیگر خواهد رفت ، اما بیشتر وقتی تعجب کردند که دیدند به پیغام پسغام هایشان برای گردش و تفریح به بهانه درس خواند جواب رد می دهم . الان سه روز است و دیگر همه باور کرده اند که من واقعا می خواهم درس بخوانم . 

خدا را شکر که در این 5 سال سازمانی که وظیفه تدوین کتاب های پیش دانشگاهی را داشته هیچ فعالیتی مبنی بر تغییر کتاب ها انجام نداده . با این که بارها در گذشته این کتاب ها را خوانده ام ولی هنوز هم فهم بعضی از مطالب ان برایم مشکل است ، امروز درفکر بودم که برای امتحان میکروبلاگ تهیه کنم و باز هم از همان روش قدیمی وارد جریان بشوم . (میکروبلاگ ها کاغذهای ریزی بودند که ما در گذشته در زیر استینمان مخفی می کردیم و هنگام غفلت معلم از ان ها استفاده می کردیم تا امتحاناتمان را هرچه بهتر به ثمر برسانیم و دل معلم و خانوده امان را از این که نمرات خوبی گرفتیم شاد تر کنیم . ) اما وقتی نگاهی به اینه انداختم دیدم که این جنگولک بازی ها از ما گذشته  و تنها راه موفقیت درس خواندن است و بس . اگر خانم ......نبود ابدا بعد از 5 سال زیر بار این کار سخت و طاقت فرسا نمی رفتم ولی چه کنم که عاشق هستم .

البته بعد از امتحان دیدن معلمی که برگه های امتحان را تصحیح می کند و ارائه کردن لیستی از مشکلات زندگی هم شاید بی تاثیر در نمرات امتحان نباشد . البته این دیگر دانش اموز است که چگونه و چه مشکلاتی را به چه لحنی ارائه دهد تا معلم باورش شود که این دو نمره حق توست . این روش در سال دوبار جواب می دهد و اگر بیش از این استفاده شود نتیجه عکس خواهد داشت برای همین ما همیشه این روش را به عنوان تیر اخر استفاده می کردیم و هر وقت امیدمان از میکروبلاگ و دست مدد دوستان و تعویض برگه و کمک های جوابی معلم ها در سر امتحان قطع می شد به سراغ این روش می رفتیم . 


ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
Designed By Erfan Powered by Bayan